Będzie tak

Exegi monumentum aere perennius

—Horacy


Będzie tak: umrzemy cali
Starci w pył, rzuceni na wiatr
Wsiąkniemy w ziemię, jak nie wsiąka się
W atłas pościeli, w marmur cokołów
Będzie tak: wsiąkniemy w ziemię.

Garść wyblakłych, przebarwionych wspomnień
Nie stanowi pomnika
A jeśli nawet
Ktoś spojrzy, zamyśli się, zapłacze
To tylko nad sobą
To przecież nad sobą.